Ρόμα – Νάπολι: 1-0 | Proactive VS Reactive και αντιστρόφως

LAPR0031-k6oF--688x458@Gazzetta-Web_mediagallery-page

Στο επονομαζόμενο ως Derby del Sole και σε μια αναμέτρηση όπου το θέαμα θυσιάστηκε στο βωμό της σκοπιμότητας και για χάρη του αποτελέσματος εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου, η Ρόμα κατάφερε εν τέλει να πανηγυρίσει τη νίκη – επί της άσπονδης αντιπάλου Νάπολι – που ταυτόχρονα ισοδυναμούσε με ηχηρό προβάδισμα για απευθείας είσοδο στους ομίλους του Champions League, με το ενδιαφέρον από πλευράς τακτικής να επικεντρώνεται σε πολλές περιπτώσεις κατά την εναλλαγή κατάστασης και τις μεταβάσεις.

TacticsManager_1-3-2015_15-20-1

Ρόμα: Παιχνίδι από τις πτέρυγες με παραλλαγές διάταξης   

     + Η αγωνιστική συμπεριφορά κατά τις μεταβάσεις

     + Η απόδοση Μανωλά

     + Η αγωνιστική συνεισφορά του Πιάνιτς

Ο Ρούντι Γκαρσία χρησιμοποίησε και σε αυτή την περίπτωση τη διάταξη του 4-3-3 με παραλλαγές αυτής σε 4-6-0 χάρη στην τακτική ευελιξία της επιθετικής τριπλέτας και την αγωνιστική συμπεριφορά του Άντεμ Λιάγιτς σε ρόλο false 9, με ανάπτυξη από τις πτέρυγες και συνεργασίες μετά από τα πλευρικά overlap των πλάγιων μπακ, τόσο για την προσφορά στηρίγματος όσο και για την καλύτερη δυνατή δημιουργία καταστάσεων 1v1, πάντα μετά από εναλλαγές των τρόπων εκδήλωσης επίθεσης προς απενεργοποίηση της αμυντικής λειτουργίας του αντιπάλου. Επιπρόσθετα, στις περιπτώσεις που η εφαρμογή πρέσινγκ από πλευράς των φιλοξενουμένων δεν επέτρεπε την ανάπτυξη των γηπεδούχων με τη μπάλα κάτω, επιστρατεύτηκαν οι Ντανιέλε Ντε Ρόσι και Μίραλεμ Πιάνιτς με τις μεγάλες και διαγώνιες μεταβιβάσεις των οποίων κατέστη δυνατή η προώθηση του παιχνιδιού στο επιθετικό τρίτο, έτσι ώστε οι «τζιαλορόσι» να προηγηθούν εν τέλει των αντιπάλων τους πριν την ανάπαυλα της συνάντησης ως επιβράβευση της αγωνιστικότητας που επέδειξαν κατά τις εναλλαγές κατάστασης και τις μεταβάσεις.

ΡΟΜΑ1

ΡΟΜΑ2

Νάπολι: Συνδυασμοί μεταβιβάσεων και δημιουργία καταστάσεων 1v1

     – Η αναποτελεσματικότητα κατά τις τελικές προσπάθειες

     – Η μειωμένη απόδοση από τους παίκτες – κλειδιά

     + Η απόδοση Μέρτενς

Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν παρέκκλινε ούτε σε αυτό το ενδεχόμενο από την προσφιλή του διάταξη του 4-2-3-1, με τον αγωνιστικό του σχεδιασμό για το ματς να περιλαμβάνει εφαρμογή συντονισμένης πίεσης από το χώρο του κέντρου για τη βέλτιστη δυνατή εξουδετέρωση του passing game του αντιπάλου και την άμεση επανάκτηση της κατοχής μπάλας, καθώς επίσης και συνδυασμούς άμεσων μεταβιβάσεων μετά από ανάπτυξη μέσω γεωμετρικών σχηματισμών και ύστερα από μεγάλες μεταβιβάσεις προς εκμετάλλευση της φάσης της μετάβασης από άμυνα σε επίθεση. Ταυτόχρονα, η τακτική ευελιξία από τη μέση και μπροστά έτσι όπως αυτή εκφράστηκε από τους Ντρις Μέρτενς, Γκονζάλο Ιγκουαίν και Χοσέ Καγιεχόν μετά από την υπερφόρτωση της αριστερής πτέρυγας και την εκεί δημιουργία αριθμητικών υπεροχών, αναμφισβήτητα ενίσχυσε τις όποιες πιθανότητες επιτυχίας των καταστάσεων 1v1 που δημιουργήθηκαν (πρωτίστως από πλευράς Μέρτενς) είτε για πλαγιοκόπηση και σέντρα είτε για διείσδυση με αντίθετο πόδι και κάθετη μεταβίβαση ή σουτ.

ΝΑΠΟΛΙ1

ΝΑΠΟΛΙ2

Συμπέρασμα

Συμπερασματικά, αν και η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου συνοδεύτηκε με την ανάκτηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων για τους «ατζούρι» η μονοδιάστατη όπως καταγράφηκε επιθετική τους λειτουργία με το 46% των ενεργειών να εκδηλώνονται από την αριστερή πτέρυγα, το 26% από τον άξονα και μόλις το 28% εξ αυτών από τη δεξιά πτέρυγα, σε συνδυασμό με την αναποτελεσματικότητα ως προς τις τελικές προσπάθειες με μόνο 5/13 από αυτές να έχουν κατεύθυνση την εστία, αλλά και σε παράθεση με τη μειωμένη απόδοση από τους παίκτες – κλειδιά όχι μόνο δεν κατέστησαν εφικτή την υπέρβαση, αλλά πολύ περισσότερο δημιούργησαν ερωτηματικά ως προς την επιτυχημένη ή μη σύνθεση της αρχικής ενδεκάδας με τους πολλά υποσχόμενους Μανόλο Γκαμπιαντίνι, Λορέντζο Ινσίνιε και Μάρεκ Χάμσικ να συμμετέχουν από ελάχιστα έως καθόλου χρονικά στο ματς.

Καταγραφή1

Στον αντίποδα, η ψύχραιμη αντιμετώπιση της εξέλιξης της αναμέτρησης από τον πάγκο με την συντονισμένη οπισθοχώρηση των γραμμών και τη χρησιμοποίηση του Γιάνγκα Μ’ Μπίβα στη θέση του Χοσέ Χολέμπας, για την καλύτερη δυνατή αμυντική προσήλωση μετά την αλλαγή πλευράς του Βασίλη Τοροσίδη και σε αντιστοίχηση με την εμβληματική εμφάνιση του Κώστα Μανωλά απέναντι στον Γκονζάλο Ιγκουαίν ως επίκεντρο της γραμμής κρούσης των Ναπολιτάνων, αλλά και τις ηρωικές επεμβάσεις του Μόργκαν Ντε Σανκτις όπου και όποτε αυτές χρειάστηκαν,  προσαύξησαν τις πιθανότητες νίκης και κατ’ επέκταση απευθείας συμμετοχής στους ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης για τους Ρωμαίους, με την σκληροτράχηλη έως επιπόλαιη αγωνιστική συμπεριφορά του εκτελούντα χρέη αρχηγού Ντε Ρόσι και την απερίσκεπτη σε κάποιες περιπτώσεις παραχώρηση στημένων φάσεων εν τέλει να μην κοστίζουν.

Του Παναγιώτη Παλιούρα